کاربرد اسم سریالای تلویزیونی، در روابط زناشویی

-----------------------------------------------------

وقتی زن و شوهر، به خون همدیگه تشنه می شن: آدم خوار

وقتی شوهره بعد از دعوا با عیال، باید واسه ی خوابیدن، دنبال جایی غیر از اتاق خواب بگرده: زیر زمین

وقتی زن و شوهر، می خوان بی ارزش ترین چیزا رو به همدیگه حواله بدن: یه وجب خاک

وقتی میزان علاقه ی زن و شوهر، به پایین ترین حدّ خودش می رسه: مدار صفر درجه

وقتی زن و شوهر، دو ساعت، سر همدیگه عربده می کشن و دیگه نای حرف زدن ندارن: از نفس افتاده

وقتی زن و شوهر، به هر دری می زنن تا از شرّ همدیگه خلاص بشن: بی راهه ها

وقتی زن و شوهر، بچّه رو بهونه ی تحمّل و موندن شون می دونن و منّت می ذارن: فقط به خاطر تو

وقتی زن، با ته ماهیتابه، می کوبه توی مخ شوهره، طوری که یارو، دراز به دراز می افته: اغما

وقتی وسط دعوا، چشم شوهره می افته به ظرف میوه و هوس می کنه یه سیب بخوره: میوه ی ممنوعه

وقتی شوهره داره عربده می کشه و خودشو جر می ده و زن، عین خیال ش نیست: انگار نه انگار

وقتی شوهره، وسط دعوا، از خونه می زنه بیرون و مث یتیما، توی کوچه و خیابون، قدم می زنه: غریبانه

وقتی شوهره، وسط دعوا، از خونه می ره بیرون و دیگه خبری ازش نمی شه: گمگشته

وقتی شوهره، واسه ی طلاق دادن زن ش، در شکّ و تردیده و نمی دونه چه غلطی باید بکنه: گل یا پوچ

وقتی زن، شوهره رو از خونه می ندازه بیرون و شوهره می ره پارک، پیش رفقای همفکرش: ما چند نفر

وقتی زن، غذا پختن رو تحریم کرده و شوهر، توی خونه، نون خشک م، گیرش نمی یاد: مرده ی متحرّک

وقتی شوهره، زن شو با وسایل ش، از خونه می ندازه بیرون و می فرستدش خونه ی باباش: کوله پشتی

وقتی شوهره، زن شو انداخته بیرون و بعدش، مث سگ، از کارش پشیمون می شه: او یک فرشته بود

پ ن 1 ) این حکایت، می تونه ادامه داشته باشه، اقّلا"به تعداد تمام سریالای تلویزیونی.

پ ن 2 ) باور می کنین خودم حتّی یه ثانیه از کلّ این سریالا رو ندیدم؟!

یه رفیق دارم که بد جوری، کشته مرده ی حقوق حیواناته.

روز عید قربون، ئی میلی به شرح زیر برام فرستاد، با تصویری از چند تا گوسفند ناز نازی:

                    به خاک و خون افتادن جمعی از شهدای راه اسلام،

                              < شهیدان مظلوم، ببئی >

                  را به پیشگاه امّت اسلامی، تسلیّت عرض می نماید.

قویا" توصیه می کنم :

اگه رفقای این جوری دارین، به نفع تونه، جلوشون وانمود کنین که گیاه خوارین .....

یه نفر، به مون معرّفی شد و اومد شرکت، که نمایندگی فروش محصولات مون رو بگیره.

بچّه های واحد فروش، به ش گفتن برای تاءیید اعتبارش، باید با من ملاقات کنه.

وارد دفتر شد و بعد از سلام و احوالپرسی، گفت:

- می دونین وقتی توی طبقه ی همکف، سراغ تون رو گرفتم، همکاراتون چی به م گفتن ؟

- نخیر، چی گفتن ؟

- به م گفتن برو طبقه ی چهارّم، خوش تیپ ترین آدمی که دیدی، همون آقای دانشه.

- از دست این همکارای شیطون. احتمالا" به این طریق، می خواستن باهاتون صمیمیّت بیشتری

  برقرار کنن. هر چی باشه، به سلامتی، قراره با هم همکار بشیم. 

- شاید. ولی به نظر من، همکاراتون راست گفتن.

- نظر لطف شماست.

و شروع کردم به مطالعه و بررسی پرونده ش، تا ببینم صلاحیّت دریافت نمایندگی فروش

محصولات مون رو داره یا نه، که متاءسّفانه نداشت.

- دوست عزیز، به چند دلیل، نمی تونیم نمایندگی فروش رو به شما تقدیم کنیم. از طرف خودم

  و مدیریّت شرکت، صمیمانه ازتون عذرخواهی می کنم. امیدوارم در آینده، بتونیم با هم

  همکاری کنیم.

دلخور شد و دلایل ردّ درخواست شو پرسید، که براش توضیح دادم.

حسابی، کفرش در اومد. رفت به طرف در خروجی. در رو واز کرد و قبل از این که بره بیرون،

برگشت طرف من و گفت:

- یه چیزی رو می دونی ؟ همکارات، آدمای چابلوسی ان و خواستن پاچه خواری کنن. تو،

  بی ریخت ترین آدمی هستی که توی عمرم دیدم. این رو خیلی جدّی گفتم که یه وقت، هوا

  ورت نداره.

- ؟؟؟!!! ..... ؟؟؟!!! ..... ؟؟؟!!! .....

و در رو کوبید و رفت.

نتیجه گیری :

اگه به ریخت و قیافه تون اهمیّت می دین، هیچ وقت، دست ردّ، به سینه ی کسی نزنین ...

یکی از همکارام هست که دو تا پسر کوچیک، به نام های بهروز و روزبه  داره و روزای

پنج شنبه، اونا رو با خودش می یاره شرکت .

پنج شنبه ی پیش، این دو تا بچّه، درباره ی عمّه هاشون با ما صحبت می کردن.

بهروز: ما دو تا عمّه داریم. عمّه فخری و عمّه فریده.

روزبه: راست می گه عمو. عمّه فریده، بیست و پنج سال شه. خیلی جوونه.

بهروز: آره، عمّه فریده خیلی جوونه. ولی عمّه فخری، چهل سال شه.

روزبه: آره بیچاره خیلی پیره. دیگه کم کم باید فوت کنه.

همه ی ما: ... ؟؟؟!!! .... ؟؟؟!!! ... ؟؟؟!!! ...

این بود، نتیجه ی مطالعات و بررسی های دو تا بچّه، از متوسّط طول عمر، در کشور.

گفتم که حساب کار، دست تون بیاد ! 

چند وقت پیش، روان شناسا اعلام کردن :

بگو مگو و جنگ های لفظی، بین زن و مردا ( فرقی هم نمی کنه که نسبتی با هم داشته

باشن یا نداشته باشن )، می تونه دو دلیل داشته باشه :

1 - علاقه ی زیاد

2 - نفرت زیاد

نمونه سوال احتمالی، برای درس روان شناسی :

پس از مطالعه ی گفتگوی زیر که بین یک زوج ( بدون توجّه به نوع رابطه شون ) صورت

گرفته، تعیین کنید که این گفتگو، بر پایه ی علاقه ی زیاد بوده یا نفرت زیاد ؟

زن: می گم مرتیکه ی {...}، چه خوبه که حتّی بگو مگوهای من و تو، بر اساس تفاهم کامله

مرد: آره زنیکه ی بی {...}. باید اعتراف کنم ما خیلی خوش شانس یم. مگه نه ؟

زن: آره خیلی. الهی سر تخته، بشورن ت. باید قبول کنیم اگه این اختلاف نظرا نباشه، رابطه ها

      خیلی یه نواخت می شه. حرف مو قبول نداری، بی {...} ؟ 

مرد: چرا ایکبیری، قبول دارم دربست. آآآآآآآآآآآآآه چه شاعرانه !  من به تو فحشای ناجور

       می دم. تو هم متقابلا" جواب مو می دی. این بی نظیره

زن: آره، موافق م کچل جون. حالا واسه ی شام می ریم رستورانی که من می گم. فهمیدی

      یا نه، پدر {...} ؟

مرد: آخ جووووووووون، عجب دیالوگ محشری بود. پدر {...}، تویی و هفت {...} ت. 

       ولی باید عرض کنم، یا می ریم رستورانی که من می گم، یا اینقده گشنگی بکش که

       آخر سر، دمپایی هاتو بپزی و بخوری   

زن: آخ که چه زیبا بود {...}. تو در بیان جملات رکیک عاشقانه، یه پا متخصّصی .....

مرد: اختیار داری {...}. در مقابل گل افشانی های تو، صفر صفرم ................ 

زن:  ......... {...} .....................

مرد: ................ {...} .......................